Üsteğmen Zahid in Ailesine gönderdiği vasiyetinide içeren son mektubu

Bu günlerde her zamankinden daha önemli muharebelere gireceğiz. Bilirsin , her muharebeye giren ölmez. Fakat eğer ben ölürsem sakın gam yeme Beni ve seni yaratan Allah bizi nasıl dünyada birbirimize nasib etti ise , benden şehitlik rütbesini esirgemediği taktirde , elbette , ruhlarımızı da birbirine kavuşturur. Vatan yolunda şehit olursam bana ne mutlu. Ancak , sana bir vasiyetim var :

Birincisi benim için katiyyen ağlama

İkincisi, eşyamın listesi ilişikte. Bunları sat , ele geçecek paradan mihr-i muaccel ve mihr-i müeccel ini al , üst tarafı ile bana bir mevlüt okut. Eğer bunlar sana borcumu ödemezse hakkını helal et ve . ilk gece aramızda geçen sözü unutma;

Ayrıca mektubun içinden kırmızı kordelaya bağlı bir de saç demeti çıkar. Saçın tazeliği bunun mini mini bir yavrunun başından kesilmiş olduğunu göstermektedir.

İşte o zaman herkes Zahid in evli olduğunu ve Nadide isminde . de bir yavrusunun varlığını öğrenir. . Çünkü Zahid Üsteğmen cepheye gelirken arkasında evlad ü iyal düşüncesini de bırakmıştır. Ve savaş boyunca ne izin isteyerek evine gitmeyi düşünmüş ne de o konuda iki çift laf etmiştir.

Zahid , 9 Ocak 1916 da şehit olur.

Gümüşhane nin Şiran ilçesinden Üsteğmen Zahid , . Aziziye ilçesinin Kılıç Mehmet Bey köyünden Ahmet Efendi nin kızı, eşi Hanife Hanım a yazdığı ve vasiyetini bildirdiği mektubunu şu cümle ile bitirir :

Bu vasiyetimi aldığınız zaman yüksek sesle ağlamanıza razı değilim.